12 HET BELAtfG, ALS BEGINSEL VEROORDEELJ^, 



door met het oog des geloofs tot de gewesten der 

 onfterfelijkheid; gij ftaart op de bekoorende verge?* 

 dingen, welke da*ar den ftandvastigen betrachter der 

 deugd verbeiden, en nu verkrijgt welligt het ge- 

 voelen, dat men het goede behoort te doen alleen 

 om deze voordeelen te verkriteen , eene beflisfende 



^ \j j 



waardij in uw oog, en wordt hoogst belangrijk voor 

 uw hart ; want , zegt gij , fchenkt de deugd iiiet 

 altijd uitwendig geluk; aan het bedoeld inwendig 

 genoegen, aan de hoogachting der wdgezinden, aan 

 de hoop op eene toekomfllge zaligheid laat zij het 

 haren vereerder nimmer ontbreken ; maar wat zou- 

 haren beoefenaar fterker voor haar innemen , dan 

 deze voorregten te zamen vereenigd, daar elk van 

 4ezelve reeds krachtig genoeg is, om de wijsheid. 

 van het voorfchrift te ftaven, hetwelk het ftreven 

 naar dit heil tot het beginfel ftelt van de betrach- 

 ting der deugd. 



Verre zij het van mij te loochenen , Milne Hee-^ 

 ren! dat wij de deugd, uit dit ftandpunt befchouwd, 

 in een heerlijk licht geplaatst zien. Maar gefteld 

 eens , dit bekoorende der deugd ftrekte niet zoo 

 zeer ter aanmoediging om haar te betrachten ; 

 maar het werd bij u het Mnigst beginfel., zou de 

 deugd dan ook niet haar kenmerk verliezen , en in 

 yoorzigtigheid veranderen ? 



Laat ik, opdat hierover ons oordeel te juisterzij, 

 de vrijheid nemen, u iemand voor te ftellen, die 

 aldus bij zich zelven redekavelde : ik betracht de 

 deugd, omdat zij mij inwendig genoegen ver- 

 fchaft, de achting der weldenkenden bezorgt. en- 



, de 



