ALS DRANGREDEN DER DEUGD VERDEDIGD. 



fporen? 's Menfchen zedelijke waarde hangt wcl 

 niet af van zijne befchaafdhcid; maar het is even 

 zeker, dat de befchaafde man, in de fchatting van 

 het onpartijdig oordeel, te dicper daalt beneden deri 

 min verlichten, naarmate hij befchaafder en tevens 

 minder deugdzaam is. Hieruit blijkt dus de in- 

 vloed dien deze ongelijkfoortige dingen op elkander 

 kunnen en moeten hcbben. Maar het is ook alleen 

 foortgelijken -invloed, dien wij aan het begrip van 

 gelukzaligheid op de deugdsbetrachting kunnen toe- 

 ftaan, zonder daarom zedelijkheid en belang, en dus 

 ongelijkfoortige dingen, te nerwarren. Immers deze 

 verwarring zou dan alleen plaats grijpen , gelijk wij 

 boven toonden , wanneer wij het belang , in ftede 

 van den eerbled voor het pHgtsgebod, tot beginfel 

 der deugdsbetrachting ftelden, en alzoo de zedelijk- 

 heid geheel buitenfloten. 



2. Ten anderen vreest men, dat deze invloed 

 van de drangredenen uit de voordeelen der deugd 

 ontleend, te veel den ftrijd, en dus het kenmerk 

 der deugd zou doen verdwijnen. 



Ik fta toe dat ftrijd tot het kenmerk der deugd 

 behoort, en dat de invloed van het belang zoo 

 groot kan zijn, dat er geen ftrijd meer overig blijft, 

 en er dus geene deugd of dapperheid aanwezig is. 

 Het kost geenen ftrijd , eenig zinnelijk genot op te 

 offeren, zich miskenning te getroosten, of eenig 

 tijdelijk voordeel te ontzeggen > wanneer men zeker 

 is dat men een gelijkfoortig genot zal fmaken, 

 gi-ooter eere, dan men verloor, terftond zal verwer- 

 ven, en het opgeofferde voordeel door nog belang- 

 rijker oogenblikkelijk zal vergoed vindcn. 



n. D. i. u Maar 



