ALS DRANGREDEN DER DEUGD VERDEDIGD. 19 



alleen uit ecrbied voor hct pligtsgebod Bonder 

 cenig inmcngfcl van het begvip dcr gelukzaligheid. 



3. Zoo ik mij niet bedriege , Mijne Hecren ! 



dan heb ik duidelijk genoeg aangewezen dat de 



deugd gehecl onzuivcr is, ja in I kloekzinnigheid 



ontaardt, wanneer, in plaats van den eerbied voor 



het pligtsgebod, tijdelijlc of eeuwig belang want 



dit is hier hetzelfdc de e*e*nige beweegreden is 



die onzen wil ten gocde doet neigen , en van de 



zonde wecrhoudt ; in dat gcval beftaat er geene 



deugd; Liefde tot hct zedelijk goede of Ecrbied voor 



het pligtsgebod is dus de voorwaarde, zonder welke 



er geene deugd aanwezig zijn kan. Dit moeten wij 



vasthouden. Bovendien valt het niet te ontkennen, 



dat de deugd, ten aanzien van hare- zuiverheid, 



verfclril't naaV den : aard der drangrefleiien we Ike me* 



de liefde tot het goede geptfard gaari. Deze draftgw 



redenen lainnen nicer of minder edcl zijri. En-ge< 



lijk hij minder gelukkig is, die'ohr te gwm^ ctnerp 



ftok; om te zien , eencn brll behoeft , dan een andeir 



die deze hulp misfen kan; zoo bezit ook hij, die 



bij den eerbied voor het pligtsgebod een fteunfel 



behoeft, hetwelk nieer uit het tijdelijke en vergan- 



kelijkc, dan uit het reine en hemelfche ontleend 



is, minder (lerkte van geest dan hij, die zijn gevoel 



van pligt , om getrouw te zijn in het goede , alleen 



verfterkt door den invloed van het inwendig genoe- 



gen hetwelk dc deugd aan haren betrachter fchenkt, 



en door het uitzigt op nimmer eindigende zalig- 



^heid hetwelk zij hem opent. 



Maar is de ftcrke beter dan de zvvakke, dan 

 moet natuurlijk hij de uitnemcndfte zijn, die, al- 1 



B 2 Icen 



