lTS OVER DEN ONLANGS OVERLEDENEN 



zich voorheen pleeg te bedienen. Wij zullen ftraks 

 pogen aan te toonen, welke verpligting men in dit 

 opzigt aan DELAMBRE heeft , en welfce wetenfchap- 

 pelijke bijzonderheden , uit de fchriften der ouden, 

 door dfc eigenlijke letterkundigen over het hoofd 

 gezien, men aan zijne bedrevenheid in Sterrektrnde 

 en de Gfiekfche taal tevens verfchuldigd is. 



Doch het waren niet enkel wetenfchappelijke 

 fchriften, welke hij in oude en nieuwe talen beoe- 

 fende. VIRGILIUS en HOMERUS , PLUTARCHUS en 

 CICERO, waren de fchrijvers , waarin hij verpozing 

 van moeijelijer arbeid pleeg te vinden. 



Zulke uitmuntende uitkomften boezemen ons voor 

 de fchool van Amiens gunftige gedachten in , en in- 

 dedaad de beroemde dichter DELILLE , toen nog zeer 

 jong, gaf daar onderwijs , en had het gekik van 

 DELAMBRE onder zijne lecrlingen te mogen tellen. 

 Toen naderhand beide, leermeester en leerling, in 

 verfchillende vakken waren vermaard geworden, en 

 DELILLE na cene afwezigheid van vele jaren zich 

 weder te Parijs vestigde, vond de naauwfte vriend- 

 fchap tusfchen hem en zijne n uitmuntenderi leerling 

 plaats , en duurde tot den dood des dichters onaf- 

 gebroken voort. DELILLE was Hoogleeraar in de 

 Latijnfche dichtkunde , en DELAMBRE in de Sterre- 

 kunde aan het College de France, doch de eerlle 

 flelde, uit hoofde van ouderdom, ziekte en blind- 

 heid, eenen plaatsvervanger. DELILLE was in 1812 

 aanhoudend zeer ongefleld, en men maakte groote 

 zwarigheid voor zijn leven; hij herftelde echter, en 

 befloot de eerfte les bij het openen van den Cursut 



zelf 



