STERREKUNDIGEN J, U. J. DELAMBRE 35 



neer hi) het fijdtuig zijns vriends hoorde wegrijden, 

 zondcr hem te hcbbcn gezien. 



De nicestc Franfche wetenfchappelijke geleerden 

 bezittcn ccne genoegzame kcnnis van de Latifnfehe 

 taal, doch het is zeldzaam dat men er aantreft, die 

 ook in de nieuwere talen ervaren zijn. Juist het 

 tegendeel van hctgeen bij ons pleeg te gefchieden, 

 hceft nog daar plaats; de Franfchen leggen zich 

 toe, om hunne eigcne taal met zuiverheid en juist- 

 heid te fchrijven, en verwaarloozen de overigen. 

 Doch op dezen regcl maakten de beide vaste Se- 

 cretarisfen van de cerfte klasfe van het In flit nut ^ 

 DELAMBRE en cuviER , ccne ecrvolle uitzondering. 

 DELAMBRE was een kenner en vlijtig beoefenaar 

 van de Italiaanfche en Engelfche letterkunde, en 

 de Hoogduitfche taal verftond hij in zoo verre, dat 

 hij alle de in dezelve uitkomende fterrekundige 

 fchriften gemakkelijk kon lezen. Ik meen dat hij 



* 



het Hvogduitsch op aanraden van LALANDE geleerd 

 had. Doch niet alleen- voor zich zelven genoot 

 hij het nut en vermaak eener taalkennis, zoo zeld- 

 zaam onder zijne landgenooten als algemeen onder 

 ons. Hij was gewoon zijne medebroederen te vei> 

 halen , al wat hem in vreemde talen in het weten- 

 fchappelijke aanmerkelijk was voorgekomen. 



In het jaar 1782^, en dus drie en dertig jaren 

 oud zijnde , raakte hij met LALANDE bekend. Deze 

 merkte fpoedig zijne groote gefchiktheid voor de 

 Sterrekunde , en ftelde hem in de gelegenheid , zijne 

 talenten tot uitbreiding dier wetenfchap te befteden. 

 LALANDE zegt, dat niemand nuttiger voor de Ster-v 



C a re- 



