OVER DE BESCIIAVING 



denaars. Niemand dan dc ftoutere, meer geharde 

 bergbewoners , de gezinte der Seiks J of de 

 woeste Marattcn^ die bijna flechts in naam en af- 

 komst, met in zeden of karakter, met de Hindoes 

 overeenkomen , verzetten zich tegen de vijanden 

 van him geloof en hunne vrijheid; de Hindoes der 

 vlakte, gewoon voor hunne nionilerachtige Goden 

 en voor hunne diep bedorvene Braminen te beven, 

 kebben lust en kracht verloren, tot handhaving 

 hunner zelfftandigheid als natie. Deze ontfpanning 

 d'es volks verflapt ook him gemoed voor mannelijke 

 deugden. Achterdocht, dubbelhartigheid 9 valsch- 

 heid en bedrog zijn nergens meer gemeen, dan in 

 Indie. De Braminen , die him Dcspotismus over de 

 mindere hasten door kruipende flaafschheid voor 

 hunne mcesters moeten koopen , zijn te laf om eene 

 beleediging dadelijk te wreeken , maar zij vergeten 

 die nooit. Daarenboven opent dit diepe verval het 

 hart der menigte voor die twee eigenfchappen des 

 gemoeds, welke zoo ftrijdig zijn met de waardigheid 

 van den mensch , en daarom nicest altijd in flaaf- 

 fche volken het eerst en het meest worden opge- 

 merkt : bijgeloof en grove zinnelijkheid. 



Hier opent zich voor onze befchouwing een on- 

 metelijk veld. Het bijgeloof der Hindoes is zoo 

 uitgeftrekt 9 het omvat zoo gehecl het ganfche leven 

 tot in de kleinfte dagelijkfche bedrijven toe, dat op 

 geenc natie, meer dan op haar, dc plaats van PLU- 

 TARCHUS van toepasfmg is (2). HERAKLITUS zeide: 



dat 



(2) n.e Supcrstitionc. 



