VAN IN ITie. 85 



. - . . .J " 



grove afgodenj heerscht nog in Indie. De olifant, 

 de tijger, het paard, de bond, het zwijn, dc kat, 

 ja ongedierte zijn voorvverpen van aanbidding; doch 

 bovenal de aap, om zijne gelijkheid met den mensch, 

 de flier, om zijne nuttigheid, de fiang uit vrees. 

 Men fticht him tempels en brengt hun offeranden, 

 ja het zou , gelijk in Egypte , eene onvergeeflijke 

 misdaad zijn, een dczer dieren te dooden. Nog 

 meer: men aanbidt rivieren, boomen, blokken hout 

 en ftecn, ja de korven, rijstmolens, kortom, alle 

 werktuigen vvaarvan men zich tot den arbeid be- 

 dient, en die nut of fchade doan kunnen: zelfs 

 vvortelen en regenwater. 



Doch vertoeven vvij niet langer by deze onge- 

 rijmdheden. De Hindoes hebben die met andere 

 volken, vooral met hunne oostelijke naburen, ge- 

 mcen: maar de afzigtige wreedheid, die hunne pleg- 

 tigheden bezoedelt, de hooge graad van dweeperij, 

 die hen tot de meer uitgezochte zelfkwellingen 

 drijft, en op martelingen doet peinzen, om hunne 

 gedrochtelijke Goden te verzoenen ; deze fteken zoo 

 zonderling, zoo in het oogloopend af bij de uit- 

 wcndige befchavirig dezer natie, vooral bij hare zoo 

 geroemde zachtaardigheid en afkeer van bloedver- 

 gieten, dat ik niet voorbij kan, daarbij nog eenige 

 oogenblikken te vertoeven; en onze zeden daarom- 

 trent bij die der Indianen te vergeltjken. 



Wat is ons gevoel , op het zien van eenen bree- 

 dcn , flatigen ftroom , die , na de fchatting van hon- 

 derd rivieren te hebben ontvangen, zijne golven 

 doo-r eene bteede bedding naar zee ftuwt ? Is het 



F nice 



