V A N I N D I C. 89 



bede twee telgen gefchonken heeft. Is het moge- 

 lijk? kan het bijgeloof ook over het moederhart 

 zegevieren? In Indie kan het bijgeloof alles: het 

 kind wordt in den ftroom geworpen door de ar- 

 mcn , die zijn leven rnoesten befchermen ; flechts 

 een terhartig pelgrim, die het zich ter taak gefteld 

 hceft, deze kleine ongelukkigen te behoeden, redt 

 den klcinen drenkeling, en zorgt voor hem; hij 

 \vacht zich wel, hem aan de ontaarde moeder we- 

 der te geven. Ginds opent zich een ander fchouw- 

 fpel. Het is een zieke, (thans is hij ftervende) die 

 op zijne begeerte , of die zijner bloedverwanten , te 

 midden der brandende zon uit zijn bed, uit zijne 

 woning gefleept is, om zondvergifFenis of een zalig 

 einde aan de oevers der rivier te erlangen. Reeds 

 hceft hij ddar, geblakerd door de zon, een' langen 

 dag gelegen, thans rigt men hem op, plaatst hem 

 te midden des waters, doet hem met ftervende lip- 

 pen honderd malen de namen der Goden herhalen; 

 men befpat zijn voorhoofd of borst met het flib 

 der rivier, of fchrijft daarmede den naam der God- 

 he id op zijn voorhoofd. Ginds ftort zich een vrome 

 dweeper in den ftroom, niet twijfelende, of zijne 

 ziel zal terftond van daar den hoogften hemel be. 

 .klimmen. 



Dus zijn de tooneelen aan den Beneden- Ganges ^ 



i 



vvaar hij de landftroom van Hindostan is. Meer 

 bovenwaarts, digt bij zijn' oorfprong, koestert het 

 plegtige, huiveringwekkende der omringende natuur 

 andere foorten van bijgeloof. De man van fmaak, 

 van opvoeding en vermogen zal in Europa zejden, 



F 5 wan- 



