VAN lft*!. 



tfver te melden, de fnoodfte, omdat zij niet, 

 gelijk de tot hiertoe vermelde , louter vrijwillig is* 

 maar bet ongelukkige flagtoffer, op ftraf eener ecu- 

 Wige fcbande in deze, en zware (mart in de andere 

 wereld, tot zelfmoord dwingt. Gij begrijpt, dat ik 

 van de verbranding der weduwen fpreke. 



Hoezeer verheft zicb hier onze befcbaving boven 

 die van bet oudfte volk der wereld! De Christe- 

 lijke Europeer^ die weet, dat de ware Godsdienst 

 in bet onderlleunen der Inilpelooze, en toch mecst 

 bulpbeboevende gedeelteri der maatfcbappij, van we- 

 duwen en weezen, beftaat, neemt zeer veel deel 

 in bet lot eener weduwe 9 misfchien met een talrijk 

 kroost overgelaten, van den ftetin des buisgezins 

 beroofd. De man is geftorven. Wat zal de weduwe 

 beginnen? is bet woord vol deernis, hetwelk men 

 allervvege verneemt. Deze vraag is in IndiB fpoe- 

 dig beantwoordt. Zij zal ilerven! roept de wet 

 der Braminen. Ik wil fterven! antwoordt de mis- 

 leide , bedwelmde vrouw, en Jaat haar huisgezin* 1 

 hare kinderen over aan de deernis van vreemden. 

 Daar gaat zij, door bare magen verzeld, tot den 

 dood, niet uit liefde voor den overledenen; hoe 

 zou eene Oosterfche vrouw haren despoot zoo 

 waaracbtig kunnen beminnen , om met hem te iler- 

 ven V Neen , opgewonden , overreed, gedrongen 

 door bet treurigfte bijgeloof, misfchien met opium 

 bedweimd; daardoor zijn hare krachten verdubbeld, 

 haar moed tot dweeperij verhoogd. De togt komt 

 aan onder krijgsmuzijk. Het lijk van den man ligt 



II. D. i. G 0* 



