V AN I N D I C. 99 



j, zijn in eene andere wereld. Hetzij glj ten hemel 

 gaat of ter helle, aan uvve zijde wil ik blijven en 

 u verzellen. Gij zijt mijne toevlugt hief en dddr. 

 De echtgenoot vvorde bij zijn leven als eene God- 

 held geeerd." 



Zoo ver dus heeft het hunne'vierduizendjange 

 befchaving gebragt, dat de vrouw nog, gelijk bij 

 de wilde volken der nieuwe wereld, als een onder- 

 gefchikt aanhangfel, eene flavin van den man wordt 

 befchouwd, dat hare waarde als mensch, als redelijk 

 wezen voor geluk befteuid, als niets wordt geacht! 



Dat verre weg de meeste weduwen vrijwillig ten 

 brandftapel gaan , fchijnt zeker; doch men moet 

 hierbij, ter verklaring van dit verfchijnfel , aanmer- 

 ken : vooreerst de onuitwischbare fchande , die haar 

 en haar geheele geflacht bedreigt, wanneer zij den 

 man overleeft; ten tweede, de denkbeelden dezes 

 volks van den dood. Dezelve is niets meer dan 

 eene verhuizing uit het eene in het andere lig- 

 chaam; de ziel werpt haar omkleedfel af, gelijk de 

 Hang hare huid, oni een ander aan te nemen. 

 Slechts geheel verharde zondaars moeten hunne 

 misdrijven in de hel boeten; flechts geheel uitfte- 

 kende heiligen worden in eene der hemelen opge- 

 nomen , en daarop mag ook die vrouw voor zich en 

 haren echtgenoot hopen, die hem gewillig en vro- 

 lijk verzelt in den dood. Welk een prikkel tot 

 zelfsopoffering, tot doorftaan eener fmart van eenige 

 oogenblikken ! Doch ook hier gaat meermalen de 

 natuur boven de leer,. Somtijds tracht de vrouw 3 



G a 



