JOANNES SIX VAN CHANDELIER. 12,9 



Dat ghij uw fmuil , en doggetand , 



Zoudt wetten, op dien fraaijen Brand? 

 Misguiiners van de fonneftrnalen, 

 Die op u w naascens akker daalen , 



Wat fchort u, dat ghe, dns ontfint, 



Sijn redeneeringhs ftaaciprint , 

 Waarmee hij Hoofd, zoo fraai betreurde? 

 Op 't nieuw toonneel , zoo gaarne fcheurde? 



Dit gedicht is, mijns oordcels , wel het beste van 

 den gantfcben bundcl. Achtcr het leven van GERARD 

 BRANDT , door j. DE iiAES , hceft men in den zes- 

 tienden brief, zijnde gefchreven in den jare 1671 , 

 door j. VOLLENHOVEN aan G. BRANDT, die des- 

 zelfs lofdicht voor den HENDRIK DE GROOTE van 

 p. K. HOOFT wel had willen nazien en befchaven, 

 en zeker aanmerking gemaakt had op de onzeker- 

 heid, welken der beide SIXEN VOLLENHOVEN bedoelde 

 in de regels, 



'k Hoor ANSLO dus, MARTINIUS en six 

 Uit eenen mont met BRANT en DEKKER fpreken 



de volgende zinfnede: 



^ De Medea van six heb ik nooit gelezen , maar 

 wel de Poezij van JOAN six VAN CHANDELIER,, 

 in 8, bij gelegenheit in handen gekregen, en 

 vaarzen daarin gelezen , mogelijk van de beste , 

 w die mij behaagden, en nu dezen man deden noe- 

 men onder die groote namen. Is hij zoo groot 

 een liefhebber van den Drost niet, hij behoort 

 het ten minfte te zijn, en kon, mijns dunkens , 

 zonder dat zoo veel goets, als ik 'er mcen van 

 gelezen te hebben ? niet fchrijven." 



II. D. i. I Waar- 



