IETS OVER J, SIX VAN CHANDELIER. 



En Venus zou venijn, aan minnepijlen, ftrijken. 

 Ghij zoud alleen Godin , van vier Godinnen , lijken. 



Op een tor sf end Bultenaartjen (17). 



Wie laadde , och armen bleed, dit krom gebulten dwerghjen? 



Ai meedelij , ontlast hem, van dien last zoo fuur. 



Heeft hij met lasts genoegh , wien d' eevele natunr 

 Den kleinen fwakken rugh belaste, met een berghjen? 



Kracht des gelds (18). 



Indien het geld, dat ftom is, 

 Het recht maakt dat het krom is: 

 Wat maakte 't niet gebreeken , 

 Indien het quam te fpreeken ? 



Op zijn eigen begeerte vverd, in hoogen ouder- 

 dom overleden, begraven in de Zuider Kcrk^ al- 

 hier, ingevolge de uiterffe wit aan het einde zijner 

 gedichten geplaatst. 



Bedrijf, nablijvlingh , aan mijn lijk geen hoovaardij. 

 Waar toe een doodkleed, van fijn lijnwaad, aan een prij? 

 Waar toe gel?loemten? dek de fchaamte, met een blad 

 Des vijgebooms , en gun aan aarde, een aarden gat. 

 Maar let dat ik verrijfe, uit Suidens kerkfpelonk, 

 Waar in men 't lichaam van mijn faalgen vaader fonk. 

 Ik hoef geen opfchrift, of fchrijf, op de fteenen I^as, 

 Dit ftichtelijk vermaan: Ghij zijt noch , wat ik was. 



Amfterdam , 

 I April 1822. 



IETS 

 (17) Bl. 324. (18) Bl. 548. 



* 



# 





