JOANNES SIX VAN CHANDELIER. 137 



Het was dus op den soften February, dat JOAN- 

 KES six VAN CHANDELIER te Amjlcrdam voor de 

 eerftemaal het licht aanfchouwde. Hij, dc oudfte 

 van zes zoncn en vier dochteren (28) van JACOB 

 six en ... JULIENS , was met eene hartelijke liefde 

 aan zijne ouders verkleefd. In zijn beklagh cover do 

 fchierlijkc en ongefiende dood mijnes Vaaders , welke 

 voorviel terwiji htj eene reis naar Vlaandcrcn deed s 



hoort men hem aldus fpreken: 



/ 



O droeve doodt ! waar alle flach 



Van droefheit niet bij haalen mach, 

 Voor mij , ook jongh , en onbedreven: 



Die eerftelingh van tien, wel dien 



Naa weeuw, en weefen om te fien, 

 En felf mistroostigh , troost te geeveu. 



O dood ! wat maak ik nu te huis , 



Waar \ ftroomt, en ruischt, gelijk een fluis , 

 Van traanen , en geduurigh karmen ? 



Ik fufFe, en weet niet wat ik doe. 



Mijn God, hoe treft my deefe roe! 

 Mijn God wil mijner u omfarmen. 



Zoo vroegh, in eenen oogenblik, 



Te ftikken in een harteftrikj 

 Gelijk een ruitcr kloek gefeeten 



Getroffen van een gootlingfchoot 



Uit fijnen faadel ftort mors dood ! 

 Hoe kan? hoe kan ik dit vergeeten? 



Och vaader! wat waar ik gerust, 



Indien ik u nog had gekust , 

 En ghy mij meede, met uw fcegen? 2 P) 



zg- 



(28) BI. 177. (29) Bl. i<5p, 



I 5 



__ 

 i '. 



