138 IETS OVER D'E'N D I CUTER 



- Zijne moeder nocmt hij in eencn brief aan haar: 







Bemindfte pahd 9r dat ik op anrde heb , 



, 



En heb gehad,.want dat iK/aaaetri fchep, 

 Gelijk een mensch , uw borsten heb gefoogen, 

 Een jonglingh was, een man wierd opgetoogen, 

 Daarvoor zij God mijn Schepper dank gefeght, 

 En uwe trouw, aan vaader faalgers edit (30). 



En of dit niet genoegzaam ware , om onzen Dich- 

 ter te leeren kennen als een fegttchapeh kind, daf 

 de natiwr niet gcwelddadig verkrachtte , maar door- 

 drongen was van den pligt, dat hij, na den dood 

 zijns vaders , de plaats van verzorger bij zijne moe- 

 der zou bekleeden, volge bier datgene , wat hij zijns 

 vaders lijk , hem toefprekende 9 in den mond legt : 



Mijn lieve Soon, wat klaaght uw droef gefucht, 



Ontrent dit lijkgehucht ? 

 fret is vergeefs het doove graf beperrelt 

 Met fcbreijen, want de dood belacht de werreld. 

 Ghij droopt eens van mijn bloed , mi ben ik ftof. 



Ghij oopent eerst uw lof. 

 Laat dooden dan, met doocien vaaren: 

 Gaat heene u, met den leevenden, vergaaren. 

 Treed af, en fmeek heur, die u he eft gebaart, 



Dat fij het treuren fpaart, 

 En heuren geest betoom , die deefe knpfcken 

 Omfwiert, oiuroert, en tracht weer om te lokken. 

 Treed af , en fegh , r t was quellinge vergeef : 



Wdnt niemand itapt de fchreef, 

 Hem voorgehaalt, van 't lot, voor bij , noch keerde, 

 Aan *s leevens draad ? na dac de dood dien Tcheerde. 



Treed 

 (30) Bl. 584- 



