\ 



148 IRTS OVER DEN DICHTER 



Ghij vraaght mij, waarom trouwt ghe met? 

 Ik vraage u, waarora woudt ghe niet, 

 Ik trouwde, toen ik trouwen mocht, 

 En noch zoo ver geen trouw bedocht? 



Indien een wijf een peeperbaal 

 Gelijk was, die men op een faal, 

 Of folder leght, en weer verkoopt, 

 Wanneer men nut daar van verhoopt : 

 Of dat men, op de Thraakfche wijs, 

 Sich fcheidcn kon, om kleinen prijs, 

 Ik nam er wel een proefje van, 

 En wicrd ook licht een wakker man. 

 Maar dsefe koopmanfchap die blijft. 

 Wie eens gewijft is,blijft gewijft. 

 Ik tracht geen raadfel , om Jokast, 

 t' Ontbinden , tot mijn leevenslast. 

 Ik trouw aan 1 t eerlike oost, en west, 

 Niet aan een ftad, of naauwer vest. 

 Een voogel tiert, in 't oopen woud, 

 Veel beeter, dan benaanwt gekouwt 



Zeer geestig behandelt six VAN CHANDELIER ook 

 nog zijn afkeer van het huwelyk in een antwoord 

 aan zijnen vriend ABRAHAM GRENIER (57) 9 die hem 

 bij zich noodigde, om de plegtigheid zijner echt- 

 verceniging bij te vvonen. 



Geen wonder, evcnwel, dat onze Dichter den 

 echten flaat zoo verre verwerpt; lees flechts zijne 

 yrouwenmacht. 



De vrouw is, voor den man, een onvvaardeerlik goed. 

 De vrouw is , voor den man , ecu hel , in fijn gemoed. 



Sij 

 (56) Bl. 265, (57) Bl. 535. 



