JOANNES SIX VAN CHANDELIER. 



\ 



Sij kan den man doen lustigh leeven. 



Sij kan den man den treurpriem geeven. 

 Sij is in klaare deuchd een vat van kristallijn.* 

 Sij is in 't vnile qnaad een doofe met fenijn. 



Heur macht in goed moet ieder roemen. 



Heur macht in quaad moet elk verdoemen. 

 Sij geeft den man heur bloed. Sij fuight fijneaadersleegh. 

 Den Heemel niets zoo rein , of niets zoo valsch ontfeegh. 



Sij Hjkt een Engelin bij tijen. 



Bij tijen lijkt fe weer Harpijen. 

 Zoo vaardigh gloeit heur borst niet van een fuivre min, 

 Als fij een haatigh vuur onleschlik flookt daar in. 



Een ecchel is fe, in korte woorden , 



Die een kan heilen, een kan moorden (58). 







Waadijk, indien hij flcchts deze twee uitcrften 

 gekend hebbe , dan zegge men hem uit voller 

 harte na: 



Dat hij, tot fij n geluk,, voorts vrijer is gebleeven (59). 



Doch , wilde ik op deze vvijze voortgaan , en 

 meerdere bijzonderheden opteekenen, ik zotide het 

 perk , dat ik mij heb voorgefchreven , verre over- 

 fchrijden. Liever keere ik daarvan terug, om six 

 VAN CHANDELIER nog kortelijk in eenige opzigten 

 nader te befchouvven. 



Als Dichter , gelijk wy bercids zagen, werd hij 

 zeer onderfcheidend vereerd. De in dit vertoog 

 bijgebragte vruchten van zijn vernuft, welker uit- 

 gebreidheid alleen is toe te fchrijven aan het voor- 

 nemen, om hem als zoodanig te leeren kennen, 



mo- 

 (58; Bl. 242. (59) Bl. 146. 



K 3 



