JOANNES SIX VAN CHANDELIER. 



Wat braave fwaanplnim is bequaain, 

 Om *s winters fpeeltuigh, hier te faam, 

 Waar mee het ijs gefchaaft werd, wijl 

 Met aanbaakt in veel grooter ijl , 

 En al cle wijfen van het fpel , 

 Naa eisch, te tciknen, op een vel? 

 Die zal fchfer 't ongetelde vier 

 Van *t nachtlicht tellen op papier. 

 Hoe meenigh hoofd , zoo meenigh fpul : 

 Elks hair heeft een befondre krul. 

 Den hoop hoopt aan. Den ouderdom 

 Vermenght fich, onder al den drom. 

 t. Het zeedigh vrouwvolk woelt er mee. 

 Elk maakt fich in fijn waapnen ree. 

 De fchaatfen raaken aan den voet 

 Van meesters , en die leeren raoet. 

 De kolver bindt fijn ijsfpoor aan , 

 Of heeft iet (trams om op te ftaan, 

 Want *t gladde glas, is 't onbefneeuwt, 

 Met efFe foolen lacht, en fpreeuwt, 

 En iiaa het looten van paartij , 

 Schrapftaande flaat zijn esp, met blij 

 Verfwaart, of fijne fchotfche klik, 

 Van palm, drij vingers breed, een dikj 

 Met loot der in, den Pennebal 

 Van f t druifje onfichtbaar voor haar val , 

 Van ballemerkers opgemerkt , 

 Voorts kolvende aan een paal geperkt. 

 Of flaat om ? t verdfte, flach om flach, 

 Om witjes, of een vaan in 't lach, 

 Gekorven op een dunnen tak, 

 Die ieder veur in 't wambuis flak , 

 Mids wie fijn kerfllok niet neemt waar, 

 Ukveegen zal voor allegaar. 



K 4 Gins 



