JOANNES SIX VAN CHANDELIER. 



dgenaardigheid zijner nabootfing van het gezang der 

 kikvorfchen , bij hem door 9 t gebrikkekik koak kaak 

 voorgefteld, en wederom de fierlijkheid van het vol- 

 gende gezegde in zijn Amjlerdammers Winter. 



Wat er blinkt is goud, 

 En filver, fijne wol, en fij , 

 Die in de kuip der verwerij 

 Verfcheide fchoone verwen dronk (65). 



Ik ontlioude mij , met reden , van de mededeeling 

 'tener dorre woordenlijst , en ga liever over tot mijne 

 laatfte befchouwing van six VAN CHANDELIER; na- 

 melijk , 



als mensch en Christen. Wanneer men het ka- 

 rakter van six VAN CHANDELIER naar een ruim deel 

 zljner Poezij wil beoordeelen, zoo kan men hem, 

 ecne eigenaardige geestigheid niet ontzeggen. Ner- 

 gens echter flaan deze aafaeeligt hitmen , gelljk hij 

 ze noemt, tot wulpfche dartelheid over, zelfs niet 

 in zijne verzen aan en op ROSELLE. 



Hij was hierbij nederig, zoo met betrekking tot 

 de voortbrengfelen van zijn vernuft , als ten aanzien 

 'van zijnen handel en wandel. In het affcheid aan 



het boek zegt hij: 



t. 



Ik fie, befiende eens anders pen, 

 In fpiegels, dat ik leelik ben (66> 



Op 



(65) Nieuwe Taal* en Dichtkundige Bljdragen* D. II. 

 bl. 136 en 153. 



(66) Bl. 2P3- 



