IETS OVER DEN DICHTER 



Op eene andere plaats laat hij het boek vragen 



gr * 



Vraagt mi een groot verftand , watkomt ge dan in't licht , 

 Zoo weidsch , met Vaaders naam , in geevels van gedicht , 

 Op 't pothuis, en de bank vnn boekverkoopers prijken* 

 Dan om de gsande lui te lokken om te kijken? 



en daarop antwoordenr 



* 



Opdat -ik wijfer werd, verraaake, en iemand fticht. 

 Niet juist op dat ik toon wat Vaader kan in dicht 0^7 ) 



Van het andere, nederigheid in zijnen wandel ? 

 getuigt, onder meer anderen ? 



myn ulterfle wil. 



Bedrijf, nablijvlingh, aan mijn lijk geen hoovaardij. 

 Waar toe een doodkleed, van fijn lijawaad, aan een prij? 

 Waar toe gebloemten? dek de fchaamte , met een blad 

 Des vijgebooms , en gun aan aarde , een aarden gat. 

 Maar let dat ik verrijfe, nit Suidens kerkfpelonk, 

 Waarin men 't lichaam van mijn faalgen Vaader fonk. 

 Ik hoef geen opfchrift, of fchrijf , op de fteenen kas, 

 Dit ftichtelijk vermaan: Ghij zijt noch , wat ik was (68). 



TrefFend is ook de les aan zijnen broeder WIL- 



HELM. 







H\j heb het lijf ten dienst beleeft, 



Getroost in kou , en hitten. 

 Indien het hoofd geen letfel heeft, 



Hij laat den hoed niet fitten. 

 Heb d'oogen needrigh, gaauw, en kuisch. 



Den mond gevraaght foet oopen, 



5 c Ge> 



?) Bl. 146 en 147. (<53) Bl. 



