JOANNES SIX VAN CHANDELIER'. l6l 



Voor 'c lichaam van dat nooit gelookeu oogh 

 Der blaauwe Heemelboogh. 



r 



Die nachtpianeet , die bruine alvinne fcelt 



Sich tusfchen 't dnagend veld 

 Van Son en ons (73}. 



A 



. . 



Toen hij van zijne miltzucht, door het gebruik. 

 der baden te Spa , geheel herfteld was , gevoelde hij 

 innig, dat dcze hulp hem niet van menfchen kon 

 verftrekt zijn , maar dat eene hoogere magt , de 

 Gever van alles goeds , hem deze onfchatbare wel- 

 daad had gefchonken , en dat hij dezen daarvoor 

 niet anders, dan een dankbaar leven geven kon. De 

 Godsdienst was voor hem eene verkwikkelijke broil 

 van troost geworden, waardoor hij alle de rampen 

 en ongevallen des levens moedig kon wer(land 

 bieden. Hij fmachtte naar dat hemelfche brood, 

 toen hij hetzelve op zijne buitenlandfche reis ont- 

 beren moest. De Godsdienst had hem geleerd den 

 Hemelfchen Vader , die zelfs het vergeten bloempje 

 in zijne heilige hoede neemt, alle zorge aan te 

 bevelen , omdat zijne goedheid alles wel maakt. 

 De Godsdienst , eindelijk, deed hem den langen trcu- 

 rigen nacht van rust in het graf, welken zoo velen 

 wanhopig te gemoet zien , kalm en gelaten af- 

 wachten, in de ftille hoop, van eenmaal, bij het 

 aanlichten van den helderen morgen des eetivvigen 

 levens, een geluk deelacluig te vvorden, hetwelk 

 de eenige troost van den waren Christen in leven 

 en in fterven uitmaakt! 



(73) BI. ioi. 



n. D. i. 



Mogt 



