l66 VOORLEZING OVER DE VREES 



wenscbte , als het einde van zijn leed , gevoelt 

 zich , door het zien der vreugde van zijne mede- 

 fchepfelen, weer met het leven verzoend, wenscht 

 den dood niet meer, en zegt: ,,het is toch zoet 

 te leven !" 



Doch men behoeft dergelijke plegtige gelegen- 

 heden niet, om zich van deze waarheid te over- 

 tuigen; ieder oogenblik, ieder fchepfel kan ze u 

 leeren. De zucht , do lief de tot het leven is ieder 

 fchepfel diep ingeplant, zij is zoowel zigtbaar in 

 den worm , dien gij vertrapt , als in den Eoning der 

 diercn , die de bosfchen van zijn gebrul doet weer- 

 galmen ; in het kind , zoowel als in den man , zelfs 

 nog in den afgeleefden grijsaard. Ieder beeft terug 

 op het depkbeeld 5 van het leven te ziillen verlie- 

 zen; en toch is niets zekerder, dan dat wij een- 

 inaal alle zullen fterven. Eenmaal komt de dood! 

 Hij treft jong en oud, aanzienlljk en gering, rijk 

 en arm , den Vorst zoowel als den bedelaar, alle 

 moeten eens dc aarde verlaten , eens maakt de dood 

 alien gelijk. Dit is eene wet, die door niets te 

 yeranderen , te ontduiken of af te koopen is. 



Het fterven is eene gebcurtenis , waarvan de naam 

 alleen den mensch doet beven; hij hecht een ijsfe- 

 lijk denkbeeld aan het natuurlijk fterven , hij ftelt 

 zich den laatden kamp van het bezwijkend levensbe- 

 ginfel met de doode krachten der natuur voor, als 



I 



de grootile faltering voor dien die het ondergaat. 

 In plaats van er zich eene regte voorftelling van 

 te maken , de ziel met kracht er tegen te wa- 

 pencn 5 en hot als eene noodzakelijke natuurlijkc 



ge- 



