VOOR HET NATUURLIJK STERVEN. l6? 



gebeurtenis te leeren befchouwgn , vermijdt hij alle 

 gefprekken, ja alle gedachten aan hetzelvc , hij 

 fchuwt de flerfbedden zijner broederen, in plaats 

 van daar regt flerven te leeren , en flelt deze ge- 

 beurtenis altoos verre, ja zeer verre af; of de 

 vrees voor hetzelve verbittert alle genoegens, ver- 

 lamt de kracln des gecstcs, en vervult de ziel met 

 eenen gcdurigen angst. Slechts zeldzaatn befeft de 

 inensch, dat dc kennis van wel te flerven onafr 

 fcheidbaar verbonden is aan een gelukkig leven ; 

 dat het eene zonder hct andere niemand te be art 

 valt, en dat men zoo ver komen moet, dat men 

 het flerven noch haat noch bemint, noch wenscht 

 noch vreest , maar hetzelve gerust en gelaten afwacht. 



Het is over deze vrees voor het flerven ,-als 

 eene natuurlijke gebeurtenis befchouwd , zonder op 

 hare zcdelijke gevolgen te letten , dat ik u eenige 

 oogenblikken wilde onderhouden , en trachten aan te 

 toonen , dat deze vrees meer een fchrikbeeld der ver- 

 bcelding, dan op het wezen der zaak gegrond is. 



Vrees te koesteren voor, en zich fchrikbeelderi 

 te vormen van eene gebeurtenis , welke eenmaal 

 zeker gebeuren moet , welke uit den aard der zake 

 onvermijdelijk is, is eene groote dwaasheid. Of 

 waant gij, dat het mogelijk zijn zou, met dit lig- 

 chaam eeuwig te leven? (Vergunt mij Iiier eene 

 aanmerking, eer ilc'verder ga ; niemand uvver meene^ 

 dat ik ook tot die verlichte geesten behoore, die 

 den mensch oorfpronkelijk tot een dier maken , die 

 het geheele fcheppingsverhaal van MOZES voor een 

 iiabeltje verklaren 5 en dat ik dus den dood ook niet 



M 3 be- 



