VOORLEZING OVER DE VREES 



lorenc te' herftellen, Gebeurde dit niet, dan was 

 ons leven van korten duur; maar is het wonder, 

 dat, na zulk eene aanhoudende werkzaamheid en 

 infpanning van krachten, eindelljk deze werktuigen 

 verzwakken, en geheel onbekwaam worden voor 

 hun werk ! 



De zenuwen, deze trouwe boodfchappers aan de 

 ziel van alle lief en leed, dat aan het ligchaam ge- 

 beurt , en ook weder de uitvoerders van haren wil , 

 zoo vele jaren blootgefteld aan het geweld der in- 

 drukken van btiiten . en van de working der ziel : 

 zouden deze nooit verouden? 



De fpieren, waaronder er vele zijn, welke van 

 de wieg tot aan het graf geen enkel oogenblik rus- 

 ten : zouden deze nooit verftijven ? 



Het noodzakelijk gevolg dus van een lang leven 

 is, dat het ligchaam onbruikbaar wordt. Aanfchouwt 

 den grijsaard; zijne huid is hard, geel en met diepe 

 voren doorploegd, de haren grijs, de tanden uitge- 

 vallen, derzelver kasfen verdwenen, de mond is 

 zelfs niet meer gedotcn , wijl de kracht der fpieren 

 zoo zeer verminderd is , dat zij niet dan met moeite 

 de van zelve neervallende onderkaak kunnen op- 

 houden. 



De herfenen zijn vaster geworden, en het rugge- 

 merg verdroogd; van hier het gezigt zwakker, het 

 gehoor minder, de reuk verdwenen , de fmaak veel 

 minder fijn , en het geheele gevoel verftompt. Het 

 celwijze weeffel, waar'door die wonderbare buigzaam- 

 heid des ligchaams plaats heeft , wordt hard , de 



vaten verdikken en vernaauwen, de fpieren veran- 



de- 



