VOOR HET NATUURLIJK STERVEN. 175 



bevige kramptrekkingcn , den laatften doodfnik gevcn- 

 Nu meten vvij zulk eenen liervenden naar ons zel" 

 ven in onzen gezonden toeftand af , en willen, dat 

 hij alles gevoelt, war wij, gezond zijnde , in zulke 

 omftandigheden gevoelen zouden, en zien alle die 

 aandoeningen aan als onmiddellijke uitwerkingen , 

 als tolken van hetgeen in zijne ziel omgaat; wij 

 willen niet onderrigt worden en kurmen niet geloo- 

 ven , dat alle deze ligchamelijke aandoeningen 

 flechts uitwerkingen zijn van het ligchamelijk levcns- 

 beginfel, kampende met de doode krachten der na- 

 tuur , ' waarvan de ziel flechts weinige of gcheel 

 geene gewaarwordingen heeft. 



Om dit begrijpelijk te maken, zullen wij eerst het 

 een en ander zeggen aver de werking der ziel op 

 het .ligchaam en van het ligchaam op de ziel, en 

 van derzelver verband in den gezonden ftaat. 



In den gezonden ftaat zijn ligchaam en ziel ten 

 naauwfte verbonden, en hunne werking is weder- 

 keerig; ieder prikkel , het ligchaam aangebragt, wekt 

 eene bepaalde gewaarwording der ziel, en zoo ook 

 heeft iedere werking der ziel 5 iedere gemoedsbe- 

 weging eene zekere bepaalde ligchamelijke aandoe- 

 ning ten gevolge ; deze aandoeningen zijn aange- 

 naam of onaangenaam 5 naarmate van den aard en der 

 natutir der aandoeningen zelve, meer of minder hc- 

 vig, naarmate van de mcerdere of mindere gevoe- 

 lighcid der zenuwen , als de werktuigen , welke deze 

 aandoeningen inoeten overbrengen , meer of minder 

 langdurig, naarmate de aandoening meer of minder 

 indruk gcmaakt heeft, 



Dan 



