l82 VOORLEZING OVER DE VREES 



nu nog mcnig geval met aandoening herinner, niet- 

 tegenftaande de omftanders nit de hevige trekkin- 

 gen , uit de angftig zwoegende borst , en het hoor- 

 en zigtbare kloppen van het hart, tot een ijsfelijk 

 zielelijden befloten , en de koude ledematen , het 

 klamme doodzweet en de gebrokene oogen den op 

 handen zijnde dood verkondigden. 



Vroeg reeds wordt menigmalen het verband tus- 

 fchen ziel en ligchaam verbroken. Is het niet een 

 zeker teeken van den doodelijken afloopeener ziekte, 

 wanneer de lijder geen gevoel van zijne ziekte heeft , 

 en van den beginne af aan, niettegenftaande zijne 

 ziekte zeer hevig is, zijn fchrikkelijk w ik gevoel 

 geen lijden," uitfpreekt. 



Is de ziekte van eenen andcren aard, brengt zy 

 pijnen, ja ondragelijke pijnen met zich; voor dat 

 het oogenblik van (lerven daar is, is het gevoel 

 van lijden verdwenen, verfterving grijpt zijn bin- 

 nenfte aan , en de lijder meent zijne herftelling nabij 

 te zijn; de naastbeftaanden vleijen zich, en deelen 

 in zijne bedriegelijke hoop, tot een bewustelooze 

 toeftand, aan eenen gerusten flaap gelijk, een einde 

 aan het leven maakt. 



Wilt gij nu nog een bewijs , dat het fterven niet 

 bitter, geen zielelijden is, verzelt mij dan aan het 

 flerfbed derzulken, die de vrees voor het fterven 

 hebben leeren overwinnen, en weten, dat er eens 

 een tljd van fcheiden komt, maar die niet eeuwig 

 duren zal; die weten, dat dc dood geene vernieti- 

 ging is van ons /&, en daarbij het zeidzanic maar 

 groote voorregt hebben , dat , tot de laatfte oogenr 



blik- 



