?84 VOORLEZING OVER DE VREES 



rcn kan , men ontneemt het de gelegenheid , om er 

 bij tegenwoordig te zijn, men boezemt het affchuw 

 in plaats van eerbied voor een lijk in. Eindelijk komt 

 toch de jongeling aan een fterfbed, hij ziet den 

 laatften kamp der natuur, welke zich de gloeijende 

 verbeelding nog ijsfelijker afmaalt; of de dood treft 

 hem in zijne naaste betrekkingen , hij ziet het bleeke 

 lijk , in een wit gcwaad gehuld 9 in eene eenvou* 

 dige kist befloten, het gefloten huis, de fombere 

 fdlte , de zwarte rouwkleeding 9 de droef heid en het 

 eigen gevoel van grievend en dikwerf onherftelbaar 

 verlies; wat is er meer gefchikt, om het gevoelig 

 hart met angst en vrees voor deze gebeurtenis te 

 vervullen ? 



Daarenboven ftelt men den dood voor onder het 

 beeld van een geraamte 9 met eene zeisfen gewapend, 

 gereed om, als het laatfte korreltje in den zand- 

 looper gevallen is 9 den levensdraad wreedaardig af te 

 fnijden, en als het ware het geheele beftaan te ver* 

 nietigen. Dit afbeeldfel is even ftrijdig met den 

 goeden fmaalc als nadeelig voor de zedelijke befcha- 

 ving; want het geraamte getuigt wel, als ftut en 

 fteun van het Tclioone gebouw van ons ligchaam, 

 befchouwd in alle zijne deelen, zoowel als in de 

 zamenvoegingen van het geheel, de wijsheid zijns 

 makers; het heeft wel, niet alleen voor den ont- 

 Jeedkimdigen , maar ook voor iederen gevoeligen en 

 befchaafden aanfchouwer 9 niets afzigtelijks , . maar 

 vvel iets verhevens , en der aandachtige befchouwing 

 oyrwaardigs ; doch de verkeerde voorftellingen , ons 

 ifl onze jeugd geleerd, zijn bij de meeste menfchen 



