M r . H. NOORDKERK BESCHOUW0 



Die , door zijn pen vermaard , der wijzen voorbeeld wasj 

 De glorie zijner eeuw deez* lijkfteen dekt zijn asch. 

 Maar, fchoon ook 't nageflacht hem eengedenkzuil fticht, 

 Aan zijn verdienfte alleen werd hij zijn roern verpligt ! 

 Hoevaak toch heefc hij niet, met woorden zacht engoed, 

 Als Nestor, 't vuur van haat gebluscht in 't gram gemoed, 

 En ftrijd bij ftrijd geweerd, door baatzucht opgehitst ; 

 En , met der boozen tong , gefnuikt hun doel en list. 

 Hoe heerlijk klonk zijn taal, als hij voor waarheidftreed, 

 De vierfchaar, bij 't gejuich des volks , verbazen deed, 

 Of met den moed eens Helds , als hij voor vrijheid fprak, 

 De kluisters aan den geest ontweldigde en verbrak! 

 Zoo wijs en grootsch verhief hij , voor 't verwonderd oog , 

 Zijn fchedel , 't eerst omkranst door Themis zelve , omhoog I 

 Breng wandlaar ! wie gij zijt , wien zoo veel deugd en moed 

 Bekoort, met mij deze asfche nw* zegenenden groet! . 

 Van hier, oneedlen! Gij , gereed ter flavernij ! 

 Van hier die* onbefchaafd; nog wroet in bastaardij ! 

 Vooral, barbaarfche drom! wier zinloos wangeluid 

 Voor goud, en nooit om regt, zich in de pleitzaal uit! 

 Van hier I de fchim,wier ftof deez lijkbus houdt vereend 

 Eischt eerbied! heilge ftilte omzweve *s mans gebeem'!(a) 



Omtrent op deze wijze herdacht, voor omtrent 

 vijftig jaren , de vermaarde PIETER BURMAN , de 

 tweede, in Latijnfche zangen, de groote gaven en 

 deugden van den beroemden HERMANN us NOORDKERK : 

 Van NOORDKERK, die, omtrent ter helfte van de 

 vorige eeuw a binnen deze ftad, als Regtsgeleerde , 



den 



