M r . H. NOORDKERK J3ESCHOUWD , 



Aan de gewoonte der bekwaamftc Rcgtsgeleer- 

 den , om niet dan zeldzaam hunne pleitredenen 

 geheel te fchrijven , maar die , meerendeels 5 voor 

 de vuist voor te dragen? 



Of eindelijk aan het min behagelijke en welfpre- 

 kende dier pleitredenen zelve, en de doorgaande 

 veronachtzaming van flijl en taal , die dezelve ge- 

 woonlijk kenmerkt? 



Welligt hebben alle de opgenoemde oorzaken, 

 meerder of minder, tot het gemis, waarover wij 

 klagen, het hunne bijgebragt. 



Maar hoe zulks ook zij, van onzen NOORDKERK. 

 kennen wij althans geene pleitrede , waarvan wij 

 zeker zijn, dat dezelve door hem alzoo gefchreven 

 en uitgefproken is. 



Reeds vroeg echter de eerfte fchrede naauwelijks 

 gezet hebbende op de door hem gekozene moeije- 

 lijke loopbaan, handhaafde hij de gefchondene reg- 

 ten der menscliheid, in de verdediging van eenen 

 ilaaf , die zijnen meester in dmerika ontvlngt, door 

 dezen achterhaald en alhier in de gijzelinge was 

 gelegd , en wist door zijne weliprekendheid die 

 herfineede kluister, ten minfle voor eenigen tijd, 

 te breken (6). Later gelukte het hem, door eene 

 voordragt, die eenen ieder trof, overtuigde, en weg- 

 tleepte , eenen befchuldigden aan de gevorderde flraf 

 des doods te ontrukken. 



- Meer merkwaardig was echter kort daarop een 

 ander geding, waarin hij, door die zelfde gave, de 

 weegfchaal des regts ten voordeele van twee zijner 

 fladgenooten , door hem verdedigd, beflisfend deed 



overhellcn. 



Dit 



