ALS REDENAAR EN LETTERKUNDIGE. 197 



Dit gcding vvcrd gevoerd op eenen tijd, vvaarop 

 het , in het verduisterde oog van fommige Geeste- 

 lijken der toen nog heerfchende kerk, eene misdaad 

 was, wanneer men, zoo als HOOFT zulks noemde, 

 bij hen de leuze met haalde; ja, toen verlichte en 

 geleerde mannen zelfs verketterd warden, indien zij 

 de wijsgeerige grondftellingen van LEIBNITZ of 

 WOLFF omhelsden (7), terwijl het nu en dan aan 

 de heethoofdigheid en eerzucht dier ketterjagers 

 H)ogt gelukken , de burgerlijke en zelfs de regtcrlijke 

 wagten onzes vaderlands in hunne nietige en ramp- 

 zalige twisten te doen deelen, en de verkondigers 

 van gevoelens, ftrijdig met hunne begrippen, tot 

 boete en ban te doen verwijzen. 



Te vergeefs hadden de Staten van dit gewest, 

 bij monde van hunnen Raadpenfionaris, aan de Ge 

 iastigden uit het ligchaam dezer vervolgzieke Gees- 

 telijken, doen verklaren, dat zij hunnen tijd te 

 dierbaar, en hunne bezigheden te gewigtig oor- 

 deelden, om over een zoo verouderd als nietig 

 gefchil te raadplegen :" de vervolgers , vergetende , 

 dat him goddelijk Meester, tot voortplanting zij* 

 ner leer, nooit eenen Romeinfchen Stadhouder of 

 cenen Joodfchen Hoogepriester ingeroepen , vcel 

 minder zich daartoe van banblikfem of fchavot be- 

 diend had, zij rustten niet, voor dat de uitgever en 

 de drtikker van een bekend boek, hetwelk zij, als 

 enregtzinnig , hadden weten te brandmerken , ter 

 Schouten rolle dezer (lad, in perfoon gedagvaard, 

 de eerfte tot een bannisfement voor altijd uit dit- 

 gewest, en de laatfte tot eene geldboete van drie 

 dnizend gulden, vervvezen waren, 



a Groot, 



