3O2 M r . H. NOORDKERK BESCIIOUWD i 



aan de hem eigene oude Hollandfche eenvoudig* 

 held: redenen en omftandigheden alleen, waarvan ia 

 zijn oog de beflisfmg der zaak kon af hangen , drong 

 jiij aan, en ontwikkelde die meer uitvoerig. 



Sommigen zijner Ambtgenooten mogten toen ge- 

 <dacht hebben, anderen mogen nu nog denken, dat 

 zulk eene korte en onbewimpelde voordragt met den 

 roem der welfprekendheid voor de balie onbeftaan- 

 baar was en is ! Over de hem aanbevolene zaak 

 fprekende , was het hem genoeg de Regteren te 

 overtuigen , zonder voor de menigte , door klanken 

 Jen zwier van woorden , of magtfpreuken , te willen 

 behagen; wel verzekerd, dat de echte welfprekend- 

 heid in de waarheid , en deze in onopgefmukte duL 

 xlelijkheid hare hoogfte kracht en fieraad vinden 

 moest. 



Maar die zucht , om vooral duidelijk en bondig , 

 n zonder praal van woorden en nutteloozen ge* 

 leerden tooi , dc zaken uiteen te zetten en derzelver 

 regtmatigheid te betoogen, verlaagde echter zijnen 

 ftijl nimmer tot dorheid, veel minder tot platheid- 

 Indien de aard van het onderwerp zulks vorderde , 

 wist hij ook een gepast gebruik te maken van de 

 ichoone bloemen der welfprekendheid; en, nadat hij 

 het verftand overtuigd, en, door gezonde redene- 

 -ting, aan zich geboeidhad, eenen ftouter, verheve- 

 uer en meer wegflependen toon aan te nemen, om 

 ook hen te overreden, die, in zijn oog, voor den 

 indruk eener koeler rede onvatb'aar fchenen. 



Zoo had de Godin der overtuiging altijd haren 

 retel op zijne lippen , en was zijne welfprekendheid 



als 



