ALS REDENAAR EN LETTERKUNDIGE. 203 



als die, waarvan CICERO ergens gewaagt: ,,de wijs- 

 bcid fprekende uit haren overvloed!" 



De taal zelve, waarmede hij die omkleedde, was 

 gezuiverd van dien vreemden tooi en bastaardij, die 

 vooral federt de Grafelijke regering van het Bour- 

 gondifche Huis , en de invoering der Franfche pro- 

 'ces - orde bij die gelegenheid , in onze regtbanken 

 was ingeflopen, en ook toen, zoo als ook nu nog, 

 de pleitredenen , zelfs het meesterftuk van eenen 



VAN MIDDELGEEST VOOl* M r . P. DE GROOT uitge- 



fproken (12)* zo zeer ontfierde; maar ook hier 

 ging hij niet te verre: aan de zucht, om zuiver 

 Nederduitsch te fpreken , offerde hij het regt ver- 

 iland der zake nooit op. Zoo als CICERO , die zich 

 <kn alleen van het Grieksch bediende , waar hij zich 



4 



in het Latijn niet goed kon uitdrukken, maakte 

 NOORDKERK, iiidien de noodzakelijkheid zulks ge- 

 Ijood, van uitlieemfche kunstwoorden vrijmoedig ge^ 

 bruik, wanneer hij dezelve niet dan gebrekkig en 

 omflagtig in onze taal zou hebben kunnen over- 

 brengen , en , terwijl hij die taal zelve gelijktijdig zou 

 liebben moeten verarmen en verharden , zich niet 

 idan onverftaanbaar zou hebben kunnen uitdruk- 

 ken (13). 



Op deze wijze handhaafde en verweerde hij de 

 regten en belangen zijner medeburgers voor de vier- 

 fcharen dezer ftad, en droeg daarbij dan nog de 

 goedkeuring der Regters en der wijzen, die hem 

 lioorden, weg, wanneer hij verpligt was, om on- 

 aangename waarheden te doen hooren, en met klem 

 vrijmoedigheicl tc fpreken; geen wonder! gema- 



O 5 tigd- 



