SO4 M p . H. NOORDKERK BESCHOUWI>, 



tjgdheid en befcheidenheid verzelde ieder woord en 

 zinfnede die hij uitte ; nook beklaagden zich zijne 

 medepleiters over de bitsheid zijner uitdrukkingen ; 

 deze , de onheufche , maar gewone toevlugt van den 

 voorftander eener onregtvaardige zaak, liet hij aan 

 dezen gaarne over; overtuigd, ja wel, dat een fcherpe 

 toon en eene verachtelijke bejegening, het oor der 

 menigte zou gekitteld , en fommigen zijner Befcherme- 

 lingen behaagd hebben; maar dat hij zich te groot 

 en te goed moest achten 9 om 9 als een onbefuisd 

 huurling , de hartstogten en den haat van de laatfte 

 aan te nemen; de door drift ontftoken gemoederen 

 nog meer te ontvlammen , en alzoo , zijner orde tot 

 fchande , der regtbank onaangenaam ,, en der be- 

 fchaafde eeuwe 9 waarin hij leefde 9 onwaardig te 

 worden (14). 



Dan , hoe groot zijne gaven als Redenaar voor de 

 vierfchaar ook waren, derzelver waarde en kracht 

 beide vonden haar fteunpunt in zijne vlekkelooze 

 braaf heid en deugd : hoedanigheden , zoo algemeen 

 erkend, dat het edelst vooroordeel van zijnen tijd 

 reeds de zaak gewonnen rekende, die door NOORD- 

 KERK zou verdedigd worden; terwijl men, nu nog 

 den regtfchapen Regtsgeleerden willende vereeren, 

 het genoeg acht, hem eenen anderen NOORDKERK 

 te noemen. 



Mogten wij, bij het denkbeeld dat wij nu eeni- 

 germate van 's mans welfprekendheid kunnen vor* 

 men ; van die welfprekendheid , die 9 ook zonder 

 die onftuimigheid der ziele , welke zoo dikwerf den 

 toon der Redenaars ftemt, behaagt en overtuigt; 



mog- 



