ALS REDENAAR EN LETTERKUNDIGE. 



vloeijend , dan s. STIJL heeft gefchreven; maar dat 

 hij in ftoutheid, en nadruk , en (ierliiklicid, boven 

 den eenvoudig, maar altijd zuiver fchri/venden WA- 

 CENAAR verre verheven was. 



Zoo, T. ! wist dan NOORDKERK de dorre weten- 

 fchap van bet Regt aan die der Fraaije Wetenfchap- 

 pen zusterlijk te verbinden, en aan onze fchoone 

 Taal , als Redenaar en Schrijver regt te doen : regt 

 te doen nog voor den aanvang der wederhelfte van 

 de vorige eeuvv; en dus op een tijdftip, toen de 

 doode talen der Ouden nog in oris vaderland met 

 zoo veel uitfluitende geestdrift werden beoefend, 

 terwijl de rijke taal onzer vaderen, zoo als in de 

 dagen van CICERO (240 die van Latium , aan velen 

 ten walg. was. 



Ja, wie zou het gelooven, indien gedrukte oor- 

 konden zulks niet vereeuwigd hadden? Het is 

 naauwelijks eene eeuw geleden, dat een Hoogleeraar 

 van grooten naam en verdienften de beoefening on- 

 zcr Tale, in eene plegtige redevoering, openlijk 

 durfde afkeuren (25). 



Zoo onderfcheiden , wonderfpreukig en verkeerd 

 zijn dikwerf de begrippen en beflisfingen van de 

 grootfte, en zelfs der vaderlandlievendfte mannen! 



Dat wij echter, overtuigd van het menfchelijke 

 aller dwaling, en onze eigene gebreken , op het 

 voorbeeld van NOORDKERK zelven (26), in het oog 

 houdende, die van anderen dan ook met befcheiden- 

 heid beoordeelen, en onze eigene daden en gevoe- 

 leris, zoo veel mogelijk, trachten te zuiveren van 



P5 d 



