OVER DEN ARABISCHEN 



geleerden, den dichter, den redenaar, wien het 

 niet alleen om kennis van zaken, maar om ontwik-, 

 keling yan den geest te doen is, zicb niet te be- 

 palen binnen den engen kring der fchoolfche ge- 

 leerdh'eid. Neen ! wenscht bij waarlijk zijnen geest 

 te verhefFen , koestert hij het innigfle verlangen 

 ora zijnen fmaak te vormen , dan trede hij ftoutelijk 

 buiten den toovercirkel, dien vooroordeel of opvoe- 

 ping om hem floeg; dan befchouvve bij den mensch 

 an duizencl verfchillende houdin2;en , in allerlei om- 



^*- / 



ftandigheden , in alle tijden , in al de gewesten, 

 bij alle de natien , die de genius der befchaving be- 

 gunftigde met zijne tegenwoordigheid. Dan behoort 

 de weelderigheid van den Oosterling hem evenmin 

 vreemd te zijn, als het fijn vernuft der Grieken: 

 dan verwijle hij beurtelings bij deri grootfchen maar 

 eentoonigen Bardenzang der Schotten, en bij de 

 rijke en prachtige fchilderingen der Indifche dich- 

 ters. 



Langs dezen weg rijst het waarachtige fchoon al 

 hooger en hooger in zijne fchatting, omdat hij het 

 niet meer bewondert op den wenk van zijnen leer* 

 meester, noch op de infpraak van zijn eenzijdig ge- 

 voel, maar het kent door de ondervinding , en het 

 wit overtuiging vereert. Maar ook langs dezen weg 

 verdwijnen partijzucht en vooroordeel, en dezelfde 

 grond , dien men voorheen als onvruchtbaar of onbe- 

 bouwd miskende, levert ons dikwijls de fchoonfte 

 bloemen, waaraan het nieuwe en onverwachte nog 

 grootere bevalligheid bijzet, Hoe menigwerf heeft 

 , om flechts den voorbeeld uit duizejiden aan te 



voe* 



