EN VAN DERZELVER BEWONERS. 385 



Drie honderd uren westelijk van Buenos - Ayres + 

 Jangs den regtftreekfchen wcg, niet over Cordova , 

 bereikt men aan den voet der Andes Mendoza, de 

 hoofdftad der Provincie Cufo 9 die reeds tot Chili 

 behoort , hoewel aan de Oostzijde der Andes , en 

 dus buiten deszelfs natuurlijke grenzen gelegen. Dit 

 gewest ligt zuidvvestelijk van Tucuman^ heeft eenen 

 kouden winter, lijdt veel door zware onweders met 

 hagel, doch tevens door gebrek aan regen, zoodat 

 de grond, waar dezelve niet door kanalen kan be- 

 fproeid worden, hard en onvruchtbaar is. Doch 

 waar men kunstmatige befproeijing heeft, of waar 

 de drie Rivieren, St. Juan* Mendoza en Tumujan 

 den grond bevochtigen, is de vruclnbaarheid uitfte- 

 kend. DC beide eerstgenoemde Rivieren vereenigen 

 zich , bijna midden in het gewest , na eenen tragen 

 loop, en vormen het meir Guanacache ^ vijftig mij- 

 len lang van het Noorden naar het Zuiden, het- 

 welk zijnen afloop in de Pampas en in Patagonic 

 hecft. Cujo heeft palmboomen , doch wier vrucht 

 niet eetbaar is; de flam geeft eene fijne ftof, 

 die het lijnwaad zou kunnen vervangen; de cactus- 

 foort , waarop het cochenille-infekt tiert , wordt 

 hier ook gevonden, echter fchijnt de kleur minder 

 goed te zijn dan de Mexicaanfche. Men heeft 

 er nuttige bijen, maar ook verwoestende fprinkha-^ 

 nen. De patrijzen zijn zoo talrijk, en zoo mak, 

 dat ddn man met eenen ftok er in drie of vier 



* 



uren twintig of dertig kan vangen. De Amerikaan- 

 fche ftruisvogel houdt hier vooral zijn verblijf. De 

 jaguaar of Americaanfchc tiiger is hier talrijk en 



grim- 



