EN BRIEF VAN D E JNZE^L VE N. 34? 



i ' "' 



<Je zenuw, de ziel van deszelf$. v welvaren. Cm dien 

 Koopiiandel te befchermen en hoe longs hoe meer 

 yit te breiden was, na^r zijn oordeel, niets belang- 

 rijker en noodzakelijker , dan dat de Nederlandfche 

 Staat zich tot eene magtige Zeemogendheid vormde ; 

 lets, dat niet gefchieden kon^.zonder dat dezelve 

 alle aanfpraak liet varen , om cruder de Landmogend- 

 heden eene fchitterende rol te fpelen. -^ Boyen- 

 dien beichouvvde hij den krijg te lande , met uit- 

 zondering van dien, welke tot verdediging van 

 eigene veiligheid en onaf hankelijlcjieid gevoerd werd, 

 $ls hoogst verderfelijk voor het.welzijn van eenen 







Staat 5 die door de kunften des vredes mpe.st bloeir 

 jen. Maar nu had, naar zijn oordeel, de ondervin^ 

 ding geleerd, dat de Prinfen v ( ari Oranje doorgaanf^ 

 minder geneigd waren, dit (lelfel te volgen, en, 

 door zucht naar roem geprikkeltf , zich meer. gezind 

 gevoelden , om de landmagt , ; c3an om de zeemagt 

 van, den Staat te vergrooten, .en de gelegenheid, 

 gm eenen krijg te voeren en, . daarin Jauy/eren te 

 plukken , gretiglijk aangrepen. Hij herinnerde zich , 

 hoe noode MAURITS te bewegen was geweest, om 

 in de Uniting van het twaalfjarig beftand te bewilli- 

 gen, en meende de redenen van 'sVorsten afkee- 

 righeid ook vooral te moeten zoeken in zijne vrees 

 voor de vermindering van aanzien en roem, welke 

 bij ? de vermaardfte veldhecr zijner eeuw, door het 

 ophouden der viiandelijkhedcn lijden zou. Hij bragt 

 zich te binnen, hoe FREDERIK HENDRIK, door zucht 

 jaaar krijgsroem en de vleijende voorftellen van den 

 Franfchen Koning , hem , onder andere eerbetoonm- 



A a 4 gen 



