DE GRIEKSCHE WIJSBEGEERTE, ALS VOORB&R, 



van e'erimaal door Gods oneindige gunst hem geUjkvor 

 iig, heilig, zoo als God heilig, volmaakt te wor- 

 den, zoo als de Vader in de hemclen volmaakt is. 

 fi Ook ten opzigte van den aard en het wezen der 

 Godheid vverd , hetgeen de oude wijsbegeerte we! 

 aangeduid, maar niet ten einde doorgevoerd, noch 

 van ftrijdigheden gezuiverd had, door de leer der 

 Apostelen op eene voldoende wijze uitgemaakt en 

 opgehelderd. Want hoezeer velen der Griekfche 

 VVijsgeeren juist begrepen hadden, dat de Godheid 

 noodzakelijk en uit haren aard oneindig zljn moest, 

 en ook deze eigenichap aan den eenen Oppergod 

 jiadden toegekend , zoo hadden zij nevens hem meer 

 Goden blijven erkennen , zonder in te zien , dat 

 dezen , onaf hankelijk werkzaam , het oneindige van 

 den Oppergod bepalen moesten , af hankelijk van 

 hem , zelve den naam van Goden niet verdieiiden. 

 Zij hadden ook wel den Oppergod, als Formeerder 

 van alles, gehuldigd, maar, deeds gehecht blijvende 

 aan het denkbeeld, dat niets uit niets kan voorko^ 

 men, ftelden zij alien nevens hem eene ftof van 

 eeuwigheid beftaande , en uit deze flof door de God* 

 held of hoogere rede het heelal gevormd te zijn, 

 -tervvijl zij niet begrepen, dat het aanzijn dezer ftof 

 van eeuwigheid buiten God het oneindige der God- 

 heid bepaalde. Het bleef dtis ook voor de Aposte- 

 jen bewaard, het Opperwezen te -doen kennen als 

 den eenen , eeuwigen , waarachtigen God , die gee- , 

 nen anderen nevens zich kent; als den Schepper 

 .van hemel c,n aaj'de, door wien en uit wien allie 

 / din- 



