DE GRJEKSCHE WIJSBEGEERTE , ALS VOORBERV 



yerftonden ; want er was vcel in dezelve , dat met 

 de leer van PAUL us overeenkwam. 



9^P* J*. . * 



in zijne leerrede voor de raadsvergadering van den 

 Areopagus fprak PAUL us ook van de opwekking 

 uit den dooden, en hoewel fommigen zijner hoor- 

 ders hiermede fpotteden , fchijnt echter juist dit op 

 anderen indruk gemaakt, en hen ter aanneming van 

 het Christendom bewogen te hebben. Ook hiertoe 

 (en dit zullen wij nu in de derde plaats nog aan* 

 wijzen) was de grond door de befchouwingen der 

 Wijsgeeren voorbereid. Sedert lang hadden zij in 

 de gemoederen den wensch opgewekt, dien PAULUS 

 door zijne leer kwam vervullen. Het denkbeeld, 

 dat er van de ziel , na hare affcheiding van het lig- 

 chaam, nog iets overbleef, was reeds aan de oudfte 

 Grieken niet vreemd geweest , zoo als blijkt uit de 

 befchrijving van den Tartarus en de Elyfifche vel- 

 den bij HOMERUS. Dat zij zich echter van den 

 gelukftaat der zielen in die velden geene hooge 

 ^enkbeelden vormden , is evenzeer blijkbaar uit het- 

 geen HOMERUS aan de ziel of fchim van ACHILLES 

 ^eggen laat, dat hij liever op aarde als huurling bij 

 eenen armen landbouwer dienen zoude , dan in de 

 Elyfifche velden over alle de fchimmen gebied voe- 

 ren. Inderdaad is er in de befchrijving dier met 

 asfodillen begroeide velden , op welke de fchimmen 

 geftadig heen en weder wandelen , iets doodsch en 

 vervelends. Misfchien openden de geheimenisfen 

 van Eleufis gunftiger vooruitzigten omtrent den 

 ftaat der zielen na den dood. CICERO althans ge- 

 tuigt, en v<56"r hem ISOCRATES., dat men aldaar 



leer- 



