TOT HET CHRISTENDOM BESCHOUWD.' 



rang plaatften. Echter meenden ZENO en de Stoicy- 

 nen, dat hierdoor nog te vecl aan de zucht tot 

 aardfche en vergankelijke goederen werd toegege* 

 ven; en dat men niets goed bchoorde te noemen, 

 dan alleen de deugd; dat de mensch toch hiertoe 

 van God gefchapen was, opdat iiij zich in alles 

 naar Gods vvil voegen , Hem in zijnc volmaaktheid 

 kennen en volgen zoude; dat alzoo de volmaking 

 van het zedelijke in den mensch waarlijk het eenige 

 doel des levens was, en dat 'smertfchen geluk al- 

 leen beftond in wijsheid en deugd. Derhalve waren 

 ligchaamsfchoon, rijkdommen en koninklijke magt 

 niets in de oogen des Stoi'cyns: maar de wijze , met 

 volmaakte deugd begaafd , was tevens fchoon , rijk , 

 Koning , bevatte alies in zich. Die deugd toch was 

 zich zelve genoeg, bragt zelve haar loon mede, en 

 (dit beweerden ZENO en zijne navolgers) het verkrij- 

 gen van die deugd ftond in 'smenfchen magt. 

 Men kan niet ontkennen, dat vele Stoicynen deze 

 leer met him leven en voorbeeld ftaafden. De Ro- 

 meinfche Regtsgeleerden , die meest alien haar om- 

 helsden , blonken uit door regtsliefde en braaf heid. 

 -PAPINIANUS wilde liever fterven , dan eenen broeder- 

 inoord verdedigen. Ook ULPIANUS werd het offer 

 .zijner deugd en regtfchapenheid. SENECA in het 

 doodelijk bad, EPICTETUS in de (lavenpij, M. AU- 

 .RELIUS in het keizerlijk purper, vorderen mede 

 achting voor de leer van ZENO ; en zoo de StoTcyn* 

 Iche Wijsgeeren te Athene zich ongunftig omtrent 

 PAULUS en zijne leer uitlieten, het was, of omdat 

 ij hern, of omdat zij hunne eigene leer niet goed 



ver- 



