318 DE GRIEKSCHE WIJSBEGEERTE , ALS VOORBER. 



^warden, zoodat het daaruit minder fchijnt te blij- 

 ken , hoe CICERO zelf over den aard en het wezen 

 der Godheid dacht, zoo is het echter, en nit al zijne 

 overige fchriften, en uit eene aandachtige befchou- 

 wing der genoemde boeken zelve , onbetwistbaar ze- 

 ker, dat CICERO, met verwerping van al hetgeen 

 de fabelleer tot ontluistering der goddelijke natuur 

 verfpreid had , even als ANAXAGORAS en PLATO , 

 vasthield aan het geloof van eenen Oppergod, die, 

 de hoogfte deugd parende met de hoogfte rede, 

 lies door zijne Voorzienigheid beftuurde; die ook 

 den mensch op aarde geplaatst had ter beoefening 

 van deugd en godsvrucht , met uitzigt , om 5 na dit 

 leven , het loon daarvoor te ontvangen in den hemel , 

 waar hem de deugdzamen van vroegeren tijd ver- 

 beidden; waar hij de Godheid zelve 9 zijnen oorfprong, 

 zoude wedervinden. Het is bij dit alles onloochenbaar., 

 dat diezelfde fchriften van CICERO , door hare weder- 

 legging van het oude wangeloof , met betrekking vooral 

 tot de geflachten en huwelijken der Goden, eenen 

 verbazenden invloed op de Romeinen gehad hebben , 

 zoodat, naar het getuigenis van den Christen -fchrij- 

 ver ARNOBIUS, in den hevigen ftrijd tusfchen deri 

 ouden Godsdienst en het Christendom 9 ten tijde 

 van DIOCLETIANUS , vele voorftanders van dien Gods- 

 dienst te Rome, niet alleen zelve de werken van 

 CICERO over de Natuur der Goden als goddeloos 

 verfoeiden , maar ook , op gezag van den Raad , deze 

 werken wilden verboden en vernietigd hebben , 

 daar zij de oude leer omver wierpen en het Chris* 



tendom bevestigden. 



Dan 



