DE GRIEKSCHE WIJSBEGEERTE , ALS VOORBER, 



itaat, om, na hare affcheiding van bet ligchaam 

 door den dood , zich met God , haren oorfprong , te 

 vereenigen, en aldus, in gemeenfchap met God, de 

 hoogfte en reinfte zaligheid te fmaken. 



De voortrefFelijkheid der fchriften en leer van 

 PLATO deed dezelve bij de Grieken fteeds in hoog- 

 aehting blijven , en verzekerde haren invloed op den 

 duur, al verlieten fommigen van PLATO'S latere na- 

 volgers den weg , door hem en SOCRATES bewandeld, 

 of om zich te verdiepen in fpitsvindig onderzoek 7 

 pmtrent hetgeen men weten en niet weten kan, of 

 om toe te geven aan menfchelijke zwakheden, en 

 -alzoo bet zingenot v66r of nevens de deugd te hul- 

 digen. Echter werd ook, wat de Godheid en bet 

 zedelijke betreft, de leer van PLATO krachtig ge- 

 handhaafd en aangedrongen door ZFNO , en zijne na- 

 volgers de Stoi'cynen. Volgens hunne leer, die 

 grooten opgang maakte , niet in Griekenland flechts 5 

 maar ook te Rome, is de Formeerder van alles, de 

 Oppergod 5 eenig , eeuwig , onfterfelijk ; al wat leven 

 heeft, van Hem afkomftig. Door Zijnen aldoor- 

 -dringenden geest alomtegenwoordig , is Hij ook te- 

 vens alwetend. Niets ontgaat Hem 9 zelfs niet de 

 verborgenfte gedacbten der menfchen. Hij is tevens 

 almagtig, alwijs, algoed, oneindig, onveranderlijk , 

 voor beromv of bartstogten onvatbaar. Zijne Voor- 

 zienigheid gaat niet flecbts over het geheel of de 

 grootfte zakcn, maar over alles, groot en klein, 

 zonder onderfcheid. Deze Voorzienigbeid doet aan 

 een ieder zijn befcbeiden deel, den goeden loon, 

 den boozen ftraf toekomen. Want zoo wij meenen , 



dat 



