314 *> GRIEKSCHE WIJSBEGEERTE, ALS VOORBER.* 



wijsgeeren om hunne gevoelens te vervolgen. XENO- 

 PHON gaf in zijne zoo bevallige werken eenen hoogst 

 getrouwen afdruk van de leer en leerwijze zijns on- 

 vergetelijken meesters. PLATO ging verder. Niet 

 alleen ontwikkelde hij de beginfelen van SOCRATES 

 nader en maakte dezelve tot onderwerpen van wijs- 

 geeri^e.redenering en betoog, maar hij waagde het 

 ook , van dezelve uitgegaan 9 de grenzen , door SO- 

 CRATES voor het menfchelijk onderzoek gefteld, te 

 overfchrijden. Men weet , dat, fchoon hij altijd 

 SOCRATES fprekende invoert en aan de leerwijze 

 van SOCRATES getrouw blijft, het echter meest PLATO 

 is , die zijne eigene leer mededeelt , in welke nu 

 en dan ook het een en ander van vroegere wijs- 

 geeren, vooral van PYTHAGORAS en zijne navolgers, 

 is overgenomen. ~ Men heeft zich echter daarover 

 tiiet te beklagen , daar ongetwijfeld PLATO evenzeer 

 door geestkracht en vernuft, als door fcherpzinnig 

 oordeel en welfprekendheid uitmuntte ; en men kan , 

 gelooven wij , niet ontkennen , dat hij , in het ver- 

 fpreiden van juiste denkbeelden omtrent den aard 

 en het wezen der Godheid en 'smenfchen betrek- 

 king tot dezelve, nog gewigtiger dienften dan SO- 

 CRATES bewees. 



PLATO, nainelijk, beijverde zich , om het denkbeelcl 

 van de Hoogfte Rede , door ANAXAGORAS en anderen 

 als God erkend, weder op den voorgrond te ftel- 

 ten, en dien God te doen eerbiedigen, wel niet 

 als den Schepper (want hij ftelde de ruwe ftof van 

 eeuwigheid te zijn geweest), maar echter als den 

 Formeerder van alles, naar het idcaal der hoogft^ 



voi- 



