DE GRIEKSCHE WIJSBEGEERTE , ALS VOORBER; 



Evenwel bedriegt men zich, indien men de redeii 

 hiervan in iets anders zoekt, dan in de bijzondere 

 geaardheid en gemoedsneiging van SOCRATES. Hooge 

 eerbied voor de Godheid , en liefde tot nijvere , werk- 

 zamc deugd waren de hoofdtrekken van zijn karakter. 

 Hoe diep hij de Goden eerbiedigde, blijkt, onder an- 

 sieren, hieruit, dat hij in den loop zijner gemeen* 

 zame gefprekken nooit iets verzekerde of bevestigde 

 met het gewone invoegfel bij JUPITER , maar in 

 plaats hiervan , op den hem eigen* trant van fcherts , 

 de fpreekvvijzen bij den hond of by de gans be- 

 zigde , wijl hij het onvoegzaam achtte , den naam van 

 het opperfte wezen ligtvaardlg in vlugtig onderhoud, 

 of als een ftopwoord te gebruiken. Maar gelijk hij 

 jiu deze ligtvaardigheid afkeurde, zoo achtte hij het 

 pok dwaas en vermetel, dat de mensch zich begaf 

 tot onderzo.ek omtrent de natuur en wijze van be- 

 ftaan der Godheid, die 9 uit haren aard, oneindig 

 boven het begrip des ftervelings verheven is. Hij 

 pordeelde het ook voor den mensch en moeijelijk 

 en minder nuttig, in de geheimen der zigtbare na- 

 tuur te willen doordringen , maar vergenoegde zich , 

 met uit de befchouwing des heelals het befluit op 

 te inaken,dat de Godheid, diehetzelvebeftuurde, al- 

 wetend , alwijs en algoed zijn moest. Op gelijke wijzd 

 werkte liefde tot de deugd in hem de overtuiging, dat 

 de Godheid niet anders dan volmaakt rein en heilig zijn 

 kon. Onder dit beding, met verwerping dus van alle 

 God onteerende verdichtfelen , kon hij in den Gods- 

 dienst vali zijn volk berusten, daar ook de leer van 

 Oppergod, Vader van Goden en menfcheri , zui- 



ver 



