308 DE GRIEKSCHE WIJSREGEERTE , ALS VOORB-ER, 



tijdgenooten tot bctere begrippen van het wezeri 

 en den aard der Godheid , aan de zedelijkheid wedcr 

 kracht te geven. Groot inzonderheid warcn , ten 

 dien opzigte , de verdienften der Sokratifche fchool 9 

 hoewel reeds vroeger PYTHAGORAS denzelfden geest 

 had aan den dag gelegd , en ook v66r PYTHAGORAS 

 reeds THALES en zijne navolgers, de Wijsgeeren 

 , der lonifche fchool , hoezeer lets anders beoogende 9 

 door hunnen arbeid tot hetzelfdc doel geleid had- 

 den. Dit te ontwikkelen , hebben wij ons in dc 

 eerfre plaats voorgefteld, daar gewis het verfpreiden 

 van gezonder denkbeelden omtrent den aard en het 

 zedelijk beftaan der Godheid , krachtig heeft moeten 

 rnedevverken 9 om den geest der Grieken gunftig ter 

 aanneming van het Christendom te ftemmen. 



De Wijsbegeerte , vvier invloed wij bedoelen , deed 

 in Qriekenland voor het eerst zich opmerken ten 

 tijde van CROESUS en CYRUS , ruim vijf eeuwen alzoo 

 v66r de geboorte van CHRISTUS. Echter waren de 

 2OOgenoemde zeven Wijzen, die toen bloeiden, voor 

 het grootfte gedeelte meer verftandige volksbeftuur- 

 ders en wetgevers , dan wijzen of wijsgeeren 9 in de 

 beteekenis later aan deze bewoordingen gegeveiu 

 of, voor zoo verre fommigen hunner ook als volfcs- 

 leeraars optraden 9 bezigden zij , naar het voorbeeld 

 van HESIODUS , daartoe het zededicht, of befloten 

 zij hunne wijsheidsleer in het kort be grip van 

 eenige , veeltijds raadfelachtige , fpreuken. Zij volgden 

 dus ook nog min.of meer den trant der Orphifche 

 fchool , tot welke zeker de leerling van PITTACUS , 

 PHERECYDES, en de Cretenfer EPIMENIDES moeten 



