TOT HET CHRISTENDOM BESCHOUWO. 



fdlengs bedorven door fabelen , en het denkbeeld 

 der Godheid bezoedeld door het verhaal van der 

 Goclen roinnarljen , overfpel en onkuischheid. AVaar- 

 fchijnlijk vverd ook wel hiertegen in de leer der ge- 

 heimenisfen geijverd. Doch de eigenliefde der Groo* 

 ten, en de dichtkunst van HOMERUS en anderen 

 bragten die fabelen allengs zoo zeer bij het volk 

 jn achting, dat zij langen tijd een werkelijk deel 

 der Griekfche Godenleer uitmaakten, en het fchiei 

 bij niemand opkwam, aan derzelver waarheid te twij* 

 felen. Men herinnere zich nu flechts, hoe in een 

 blijfpel van TERENTIUS de verliefde jongeling het 

 bezoek van JUPITER bijDANAe als genoegzamen grond 

 van verfchooning voor zijn ontuchtig vermeten aan- 

 voert 5 om overtuigd te worden , dat de invloed de- 

 ^er fabelen op de zeden inderdaad hoogst verderfe- 

 lijk was, daar ook alzoo in andere opzigten de 

 Godheid hare achting moest verliezen, en het niet 

 jneer godvreezend hart daardoor alien breidel zijner 

 verkeerdheid affchudde. Geen wonder, zoo de 

 dagelijkfche ondervinding van dit alles PLATO be- 

 woog, om aan de Dichters alien toegang tot zijn 

 Gemeenebest te ontzeggen. 



Gelijk toch de vroegere volksverlichters van Gric~ 

 Zenland , aan wier hoofd ORPHEUS ftond , de zede^- 

 lijke ftrekking van dea Helleenfchen Godsdienst naar 

 bun vermogen bevorderden, zoo als dirvooral blijkt 

 i\i t de bijnamen en eigenfchappen , door hen aan de 

 Gotten toegekend, en uit-de inftelling der geheime* 

 jiisfen, even zoo beijverden zich de Wijsgeereir 



u lateren tijd > am , door h^t terugbrengen hunner 



