OVOEL VAN EIGENW AARDE, 



't Is hoogmoed, wien geen rang bevredigtp 



Tot welk een trap die rang ook ftijgt. 

 'j;Is hoogmoed , die , terftond door 't fchimpend woord beleedigd r 



In voile woede ontbrandt , naaf ftrengen wraaklust hijgt. 

 , *t Is hoograoed , die zichzelf verge-tend , 



Bij trotschheid, 't laagst gevlei vermetend, 

 ich tot in *t ftof verneerd , zich krnipend opwaarts wririgt ; 



Maar die, ten cop van eer gekloraraen, 

 In d'eigen flavenfcand , waar hij den nek moest kroinnien r - 

 t Wer andren bukken doet en tot vernedring dwingt- 



Maar *t hoog gevoel van eigenwaarde 

 Blijft ftil en in zich zelf gekeerd , 



Geen wraakzucht fcoort die rust, fchoon nijdnoch fchimp hetfpaftde. 

 Geen flag van 't kalme hart , die rang of roem begeert. 

 Te rein voor 't dwaas bejag der zinnen, 

 Kan 't nooit den wanklen geest verwinnen, 

 Die voor de lust zich biiigt en fiaaf blijft van 't gefloti . 



Een rein befef van eigen krachten, 



Een afkomst onbefmet doet eedler ftand verwacbten, -^ 



En; waar 't zich ook bcperkt > jiet hulgt alleen voor Gad. 



