HELD EN DICHTER A N T A R. 



}k zag haar f etas Inidde het antwoord ! geen vijand omringde 



haar leger. 

 Ja de gazelle is voor hem, wiens fchicht het doel weette 



treffen. 

 Reeds ziet zij om met buigzamen hals en blikt op den jager. 



Er heerscht in deze ganfche vergelijldng eene 

 zekere zachtheid en teeclerhcid , welke zeeraanmerke- 

 lijk affteckt tegen de ftoute en woelige befchrijvin- 

 gen , die onmiddellijk volgen , en het laatfte , welligt 

 ook het fchoonfte , gedeelte zijn van ANTARS gezang, 

 De fprong tusfchen beide fchijnt zoo groot te 

 wezen , dat men zich bijna gedrongen gevoelt, om, 

 volgens de leenfpreuk der Arabieren zelven, het 

 dichtftuk niet bij een wel zamenhangend naauw aari 

 een geregen parelfnoer, inaar bij wel fchitterende 9 

 doch los daarheen geworpen, edele gefteenten te 

 vergelijken. Evenwel is het gebrek aan verband 

 alleen fchijnbaar, en bij een naauwkeuriger onder- 

 zoek laat zich de opvolging en aancenfchakeling der 

 denkbeelden gemakkelijk onderkennen. Was het 

 dan niet hoogst natuurlLjk , dat bij de Jaatfte aan* 



fpraak aaa zijne geliefde, en vooral bij die woorden: 



j 



Mogt toch de hoop op dien buit niet langer aan Antar 

 ontzegd zijn, 



.zich de ondankbaarheid zijner ftamgenooten , en 

 vooral van den laaghartigen MALIK, op de leven- 

 digfte wijze aan den dichter opdrong? Zij waren 

 het immers alleen, die hem aan zijne gade, aan 

 zijne dierbaarfte betrekkingen ontrukten, zij, die 

 honderdmalen in hem hunnen eenigen fteun en hel- 

 per gevonden hadden, zij, die in den dringendften 



T 5 nood 



