HELD EN DICHTER ANT%R. 



vn den dicbter, keert ANTARA tot zijn onderwerp 

 terug. Hij kan de gedachte niet onderdrukken , dat 



"*T 



IBLA hem niet meer bemint, dat zij veelligt met 

 zijne vijanden heult. Zou zijn bezoek wel langer 

 welkom wezen? Heeft hij misfchien te duchten, 

 dat IBLA hem als eenen vreemden ontvangen, en, 

 ten blijk van af keer , haar liefelijk aangezigt in den 

 fluijer verbergen zal? JVlaar dan moet IBLA ter^ 

 minften weten, wien zij veracht, dan zal hij haar 

 voor het laatfte herinneren, vvie hij was en wat hij 

 deed. ANTAR wordt hier zijn eigen lofredenaar ,. 

 en vermeldt beurtelings zijnen rijkdom , zijne vorste- 

 Ujke , gastvrije levenswijze en zijne dapperheid. Vooral 

 verwijlt hij bij de laatde, en het zal aan u, M, H. ! 

 zoo ik vertrouvv , niet ongevallig zijn , hier voor 

 eenige oogenblikken naar zijnen zang te luisteren. 



Zoo gij mijn daden niet kent , bekoorlijke dochter van Malik, 



Vraag ze dan flechcs aan de miters , die me in den oorlog 



omringden. 



Nooit verlaac ik den zadel desrijzigendravenden kleppers t 

 Van het ros met wonden bedekt , dat de helden ziph leenen, 



Dan eens geeft het raoedig zich bloot aan de ftooten der 

 Iperen, 



Dan weer braveert het gerusc de menfchenmaaijend^ 

 fchicbten. 



Die mij verzelde in den flrijd , die kan het , o Ibla ! getuigen ^ 



Dat ik, de eerfte in den flag, mijn deel vaii den buit niet 

 begeerde. 



Kwam er ecn held door'tharnas befphermd , dien de krijgeriJ 



Die niet wist van de vlugt , en geen" overwinnaar erkende : 



JVIild was voor hem mijn arm. Snel volgden elkander de 

 ftooten 



Van mijn zw eepende lans , nit knoop'rige rieten vervaardlgd, 



T 4 Spo- 



