424 OVER MILMAN S DRAMATISCH GEDICHT t 



gering van MIRJAM, en wanneer JAVAN aan hare 

 liefde twijfelt, drukt zij zich in de gevoelvolfte taal 

 nit; maar het denkbeeld, dat zij haren vader zou 

 verlaten!... Hoort een gedeelte van hun gefprek: 



JAVAN. 



Mirjam! is niet uw vader (o waarombloeijendiebloemen 

 Aan een bedorven ftengel) Mirjam I is niet uw vader 



Israels vloek? en de naam, dien hij draagt bij zijnwreede 

 gebroeders , 



Simon , de Moordenaar ! . . . bloedgieriger nog dan de roovers , 

 Die daar ginds , in de Had , met ijzren fchepter regeren I 



MIRJAM. 



Javan I houd op , o houd op I Ik weet het : men haat mijnen 

 vader. 



Javan ! Ik vrees het , een billijke wraaklust vervolgt mijnen 

 vader ; 



Daarom , o Javan ! toont hem zijndochter een vurige liefde, 

 Diep uit het harte geweld. Zij vergoedt zijnen ledigen boezem 



Rijklijk de liefde van 't menfchengeflacht, die hij zinloos 



verbeurde. 

 Staat het nietdus inde wet?En Hij, dien wij nedrig aanbidden, 



Kwam niet op aard, om de wet te verbreken. Berst'dan 

 vervloeking , 



Spijt en wrok op den grijsaard los! als een florin op zij n 



fchedel ! 

 Ik , ik kleef hem aan , en ik kwijn , flerf , draag het verguizen 



Van mijn vertrappeld gebeente ; maar 'k deel het dan toch 

 met mijn' vader ! 



JAVAN beantwoordt deze taal, als iemand, die 

 derzelver verhevenheid gevoelde. Gij zijt bemin- 

 nelijker," zegt hij, ,,dan of uw hart zich aan mijne 

 begeerte had overgegeven." Zij vertrekt, en 

 bereikt het huis van SIMON. SALONE waakt nog. 



