DE VAL VAN ]ERUZALEM. 43! 



Moest verlaten , en uw fluijer van den koelend avonddauw 

 Dekte'taanfchijnaller dingen : wenuwdiepc, duistre fchoot 

 Al de plekjes, waar ik toefde,waar mijnhart aan hing, omfloot. 

 Al 't bosfchaadje, waar de vogel nestelde in het eenzaam loof, 



Zwijgen deed. Ach ! ongeroepen kwaamt gij fncl , nu zijt 

 gij doof 



>, Voor mijn angftige verzuchting, daar gij loom en langzaam 

 komt. 



'T davren van den bittren oorlog werd zoo vaak door u 

 gedompt. 



, 5 Gij kondt fchutsweer en befcherming tegen vvrok en dood* 

 flag zijn, 



En uw koestring goot den balfem drnpplend , endenkoelen 

 wijn 



In het fchrijnen van de wonden der zieltoogenden. Ach , is *t 

 Slechts mijnmedelijdend harte, dat met uwe traagheid twist? 

 Zal de nacht , wiens diep geheimnis tot beraad en plan gedijt , 

 'T duistre pad nog eens omfluiren , dat naar Siloa mij leidt ? 



Dat mij voert , (ach ! waarom bloos ik ?) dat mij voert naar 

 Javan heen! 



Dezen morgen , in den Tempel , toen ik zuchtend aanbad , 



neen ! 



- 



Javan , *k heb u niet vergeten, die mij *t bidden hebt geleerd! 



Maar, hoe dwalen mijn gedachten, wijl het krijgsgedruisch 

 vermeert , 



Loeijend als de Leeuw, wiens brullen fmoort, terwijlhij 

 zich verzaadt 



Met zijn prooj ; helaas de bloeddorst van den mensch : . 

 die heeft geen maat! 



Als *k voorheen 't geraas van waapnen hoorde , trilden al 

 mijn leen, 



? , 7 K had geen ftervenden zien fnikken, niet gehoordzijn laatsc 

 gefteen , 



Of diednistereherinring had mijn fponde en rust beftookt : 

 Ach ! maar nu ! . . . . 



De Joden hebben eene nederlaag ondergaan, en 

 de Romeinen zijn tot den laatften binhenmuur toe 



door- 



